Sözleri
Şu insanın yaptığı
Hîley’i ihan’a bak
Cinnîlerin güttüğü
Şaşkını velhan’a bak
Görmez şeytân fendini
İy zanneder kendini
Boynunda kemendini
Bağlayıp tutana bak
Hakk’la ahdini bozdu
Yolundan çıkıp azdı
Fikri dışarı sızdı
Kalbindeki zanna bak
Münâfıklık hamâset
Sarmış hırs-ı riyâset
Şeytânî bir siyâset
Şöhreti şânına bak
Hakk’a yumar gözünü
Kîn ile der sözünü
Şeytân görsün yüzünü
Kibr-i endâmına bak
Nâs’a tepeden bakar
Gönlünden nefret akar
İki yüzlülük yapar
Dildeki sühana bak
Verir vesvesey hannas
Zannınca kusurlu nâs
İçindedir ihtirâs
Kalbindeki mîzana bak
Atarlar cinnîler yem
O puhastan kapar nem
Mü’minleri eder zemm
Hükmü infâzına bak
Görülmez güzel haslet
Bütün gönlünü kasvet
Eder ihvân-ı ifsâd
Bütün tavrı ene bak
Büyük lokma yutamaz
Verir sözü tutamaz
Ağır yükü çekemez
Erkek imiş zen’e bak
Hani erlik hani söz
Kızarmıyor bile yüz
Desem yeridir yüzsüz
Ahdini bozana bak
Çok kaynatıp taşırır
Sırrı dile düşürür
Halkı başa üşürür
Dolaşan elfâza bak
Gönlü Mü’mini yıkar
Bilmez îmân’dan çıkar
Ateş’i fitne yakar
Âteş’i suzana bak
Bitti şiir nihâyet
Allah versin hidâyet
Sözüm açıktır gâyet
Gönlümden sızana bak
Yunûsî’ye dedi Hakk
Ben de aynen yazdım bak
Sen yazana değil de
Esas yazdırana bak