Sözleri
Yâ neden terk-i diyâr etdin gönül
Gül yüzün böyle gubâr etdin gönül
Derd-i dilber mi zebûn etdi seni
Âlemi başıma dâr etdin gönül
Bu kadar yandın yakıldın yâr içün
Ya seni halk etti mi Hak nâr içün
Yoksa geldin âleme bu zâr içün
Mülk-i cánından güzâr etdin gönül
Derd ocağına kayılmışsın meğer
Âhın oku her seher arşa değer
Bu revîşin dillere âteş eker
Herkesi cândan bîzâr etdin gönül
Aşkın odu yakdı cân u bedenim
Te’sîr-i derd LUTFÎ mahvetdi tenim
Yâr diyor ki men seninem sen menim
Sen yine derdin hezâr etdin gönül