Sözleri
Yer altında yaşar hep bilirseniz köstebek
Mahrum ise bir insan güneşten o kör demek
Yer altında yaşasın bırak da köstebekler
Görmesin hikmet yüzü münafık tâ haşre dek
Hakk’ın yolunda giden miskîn-i dervişleri
Çelmeyle düşürenden bilin domuz daha yek
Bahsetme ona nurdan çünkü mâyesi nâr’dan
Esirgeme sen har’dan ver ona yesin çörek
Menn-ü selvay istemez koma önüne yemez
Taleb eder yahûdî soğan ile mercimek
Sağa sola çok bakar taklidi güzel yapar
Yaptığı taklit ile insan olamaz şebek
Bilemez miski debbağ amber sanır leşi zağ
Necis olana necis tayyibe tayyib gerek
Almazsa mânâ’dan hazz fayda eylemez vaaz
İse bir de bî namaz sen ona verme emek
Çingene güzeline göz nurunu akıtma
Aslı çingen unutma yazıktır gönlüne çek
Ayrılma râh’ı Hakk’tan o yol Enbiyâ yolu
Sarıl iki elinle urvet’ül vüskâ’ya pek
Kıraca atma tohum tohumun kurur gider
Yunûsî gel sen tohmun verimli toprağa ek