Sözleri
Yunûsî’yi Mevlâ’sı
Aşkına biliş etti
Ol aşkın tezgâhında
Şiire giriş etti
Bulmamıştı irfânı
Dilde idi Kur’ân’ı
Kurumuştu îmân’ı
Kurusunu yaş etti
Arındırdı gönlünü
Sattı aşka ömrünü
Tanıtarak kendini
Hallerini hoş etti
Edince gönle nazar
Yunûsî şiir yazar
Gâfil şiire kızar
Bilmez kötü iş etti
Münkir âşığı kınar
Gaflet oduna yanar
Hakk kulu böyle sınar
Gönüllerin taş etti
Münkirlerden kaçalı
Selâm deyip geçeli
Mânâ’lara göçeli
Aşkıyla yoldaş etti
Muhabbet ile baktı
Hased’i kîn’i yaktı
Nefsin bendini yıktı
Sevene kardeş etti
Din ile diyânete
Yetmiş iki millete
Yek nazarla baktırıp
Sırrına sırdaş etti
Celâlinde var cefâ
Cemâlinde pür safâ
Daldırıp celâline
Kudretinde tuş etti
Aşkı inkâr edeni
Hased’i kin güdeni
Kahrı İlahi ile
Gözlerini şaş etti
Yunûsî sevdâsıyla
Gönlünde Mevlâ’sıyla
Düşürdü Hakk yoluna
Bak Yûnus’a eş etti