Sözleri
Zâr u giryân olan ehl-i îmâne
Dest-gîr olacak bir ferd mi kaldı
Derd elinden dâde gelmiş emâne
Bir hakîm-i hâzık üstâd mı kaldı
Uryân giryân yetîm etfâl-i müslim
Fakîrler çekerler azâb-ı elîm
Rahm edecek var mı bir kalb-i selîm
Derûn-i merhamet muʻtâd mı kaldı
Nice cânlar açlarından öldüler
Niceler feryâde dâde geldiler
Ganîler nefsine meşgûl oldular
Allah içün kula imdâd mı kaldı
Arayanlar cândan emr-i Hudâ’yı
Yâd ederler elbet rûz-i cezâyı
Kesbedenler dilde nûr-i hüdâyı
Mezar taşlarında bir âd mı kaldı
Yine iyiler vardır yüzlerde birler
Ekserî simsiyâh civânlar pîrler
Kavl-i mücerredde islâmız derler
Hakk’a ibâdetde dil-şâd mı kaldı
Ilgıt ılgıt akar kanlar cânlardan
Ayrıldı gitdiler nâm u şânlardan
Belâ nüzûl eder âsumânlardan
Recâya yüz dutmuş ibâd mı kaldı
LUTFİYA var ise sende hidâyet
Kalbinde var ise nûr-i dirâyet
Bu seâdet zevâl buldu nihâyet
Yerlere düşmemiş şimşâd mı kaldı