Sultanı Rusül

Sultan-Rüsül şâh-ı mümeccedsin efendim Biçarelere devlet-i sermedsin efendim Divan-ı ilâhide ser-âmedsin efendim Menşûr-u-LE’AMRÜK’le müeyyedsin efendim Sen, Ahmed-ü Mahmud-ü Muhammed’sin efendim Hakk’dan bize sultan-ı müeyyedsin efendim Tâbişde-i ervah-ı mücerred güherindir Mâlişgeh-i ruhsâr-ı melek, hâk-i derindir Âyine-i dîdar-ı tecelli nazarındır Ebu-Bekr-ü Ömer, Osman-ü Ali yârlarındır Sen, Ahmed-ü Mahmud-ü Muhammed’sin efendim Hakk’dan bize sultan-ı müeyyedsin efendim Hutben okunur minber-i iklim-i bekada Hükmün tutulur mahkeme-i rüz-i cezada Gülbeng-i kudümün çalınır Arş-ı Hudâ’da Esmây-ı şerifin çekilir arz-ü semada Sen, Ahmed-ü Mahmud-ü Muhammed’sin efendim Hakk’dan bize sultan-ı müeyyedsin efendim Ol dem ki, velilerle Nebiler kala hayran Nefsi deyu dehşetle kopa cümleden efgan Ye’sile ussâtın ola ahvali perişan Destûr-ü şefaatle senindir yine meydan Sen, Ahmed-ü Mahmud-ü Muhammed’sin efendim Hakk’dan bize sultan-ı müeyyedsin efendim Bir gün ki, dalıp bahr-i gama fikrete gittim Elden yitirip kendimi, bi-hûdluğa yettim İsyanım anıp, âkibetimden hazer ettim Bu matlâ’ı yâdeyledi bir seyyid işittim Sen, Ahmed-ü Mahmud-ü Muhammed’sin efendim Hakk’dan bize sultan-ı müeyyedsin efendim Ümitleyiz ye’sile, âh eylemeyiz biz Sermaye-i iymanı tebâh eylemeyiz biz Bâbın koyup ağyârı penâh eylemeyiz biz Bir kimseye sayende nigâh eylemeyiz biz Sen, Ahmed-ü Mahmud-ü Muhammed’sin efendim Hakk’dan bize sultan-ı müeyyedsin efendim Biçaredir ümmetlerin, isyanına bakma Dest-i red urub, hasretle duzaha yakma Rahmeyle aman, ateş-i hicranına sokma Ezcümle kulun Galib-i pür cürmü bırakma Sen, Ahmed-ü Mahmud-ü Muhammed’sin efendim Hakk’dan bize sultan-ı müeyyedsin efendim