Tarikat Yolunda Şöyle Bulamadım

Tarîkat yolunda şöyle bulamadım gönlümce yâr Her kime dost dedi isem olmadı bana vefâkâr Rûhum Rahmân’a ulaştı hallerim dışarı taştı Dostum hallerime şaştı inkâr edip etmez ikrâr Yola sıdk’la gelemedi derviş hâlin bilemedi Hâlimi hoş göremedi çün eyledi gönlünü dar Âmâ oldu görmez gözü incitiben kırdı bizi Kızarmıyor bile yüzü gönlünde lâin şeytân var Derviş gibi gezdi tozdu ahit verdi ahdi bozdu Şeytân’la bir oldu kızdı olmuş meğer bana ağyar Şeytân’la ortaklık kurmuş şeytân yayı sıkı germiş Oku can evinden vurmuş dostlarımı tek tek avlar İyi değil kötü gördü kafasını şerre yordu Hâin hâin soru sordu gönlünde gaflet-i evzâr Bak bu devran böyle döner iy zannedildi kötüler Felek erlere kötü der böyle geçip gitti çağlar Dostlarım dinleyip duysun hatırı dostluğu saysın Kur’ân’daki nidây duysun duymayan âhir çok ağlar Gelin dostlar olun yakın hallerime güzel bakın Hallerim lütfudur Hakk’ın çün Rahmânî haldir bunlar Hallerin gitmezse hoşa Yunûsî üzülme boşa Sen dînini güzel yaşa rahmâniyet görmez kullar