Tecelli Şevki Didarın

Tecellî şevki dîdârın beni mest eyledi hayrân Ene’l-Hak sırrını cânım anınçün kılmadım pinhân ‘Aceb hayrân u mestem ki bilişden bilmezem yâri Gözüm her kanda kim baksa görünür sûret-i Rahmân Yüzün görelden ol yârin kamu mahv oldu hep varım Fenâ oldum bekâ buldum bekâda olmuşam sultân Benem ol derdli dermânı benem her ma‘denin kânı Benem ol dürr-i bî-hemtâ benem ol bahr-i bî-pâyân Semâda seyr eder sırrım cihâna doldu envârım Mukaddesler cem’isi benim sırrımda ser-gerdân Benim ‘ilm-i ledünnümde nice bin Hızr olur ‘âciz Benim her bir tecellîmde nice bin Mûsâlar hayrân Görürsün sûretâ âdem benim emrimdedir ‘âlem Felekler ü melekler hep bana mahkûmdur ins ü cân Bu ay u gün bu yıldızlar bu geceler bu gündüzler Bu yazlar kışlar u güzler benim emrimdedir yeksân Cihân tılsımının bendi benim elimdedir şimdi Benem bugün bu meydânda benimdir top ile çevgân Benem şâhı bu meydânın benim devri bu devrânın Benim cânı bu cânların benimle diridir her cân Çürümüş tenlere bir kez dersem eğer “bi izni kum” Yalın ayak u başı açık duralar kamusu ‘uryân Zamânsız bi-zamânam ben mekânsız bî-mekânam ben Dü ‘âlemde hemânam ben benem her görünen gören Benem Mansûr’u dâr eden benim ağyârı yâr eden Benem her varı var eden benem her giden benem duran Değilem oddan u sudan ya toprakdan u yâ yelden Ben irden var idim irden henüz yok idi bu zamân Ne bilsin Mantıku’t-Tayr’ı Süleymân olmayan mürgân Ne bilsin gökçe boncuğu cevâhir bilmeyen nâdân Ne bilsin ehl-i zâhir ehl-i bâtında olan hâli Ne bilsin kıyl u kâl ehli nedir dîn ü nedir îmân Sanırsın Eşrefoğlu’yam ne Rûmî’yem ne İznikî Benem ol dâ’im ü bâkî göründüm sûretâ insân