Sözleri
Vakt oldu gönül terk-i fezâhat yeri geldi
Ettiklerin isyâne nedâmet yeri geldi
Men’eyle yeter nefsini bu meyl-i hevâdan
Zîrâ ki o gümrâha nasîhat yeri geldi
Dil derdine bir çâre düşün eyle müdâvât
Ol haste-i isyânı himâyet yeri geldi
Durma yürü var hâk-i kemâlâtına yüz sür
Çün Kâ’be-i ğufrâne azîmet yeri geldi
Dil beytini pâk eyle bu esnâm ü sûverden
Tathire o put-hâneyi gayret yeri geldi
Bundan geri aldanma bu tezvîrine nefsin
O düşmen-i tâ’âtı melâmet yeri geldi
Hazmi yetişir eserine gitme o leîme
Ol müfsîd-i ahlâka ihânet yeri geldi
Yâ Rab beni Peygamber-i zîşâne bağışla
Ol gündeki isyânımı ru’yet yeri geldi
Hırmânda koma mazhar-ı afv et o zamân kim
Cürm ehli için afv ü inâyet yeri geldi