Varlığın Manasıyla

Varlığın mânâsıyla yoklukta durmak hüner Sevdanın otağında tevâzu heybet demek Kabaran duyguları zincire vurmak hüner Sükûtun gölgesinde başka söz gıybet demek Vuslat gülümser durur hasretin yamacında Nefis saklambaç oynar aklın dolambacında Med Cezir duyguların sır endam kulacında Dalga dalga deryâlar en ulu mâbet demek Ümidin yaylasında yeniden olur akşam Uşşâkî ezgilerden hüzzama döner makam Hüzün yakışan yürek aşk demindeyse ne gam Kuru ekmek âşığa en büyük lezzet demek Aşk yükünün neferi aşk yolunda seferî Gayretleri kuşanıp Hakk’tan bekler zaferi Bu aşkın dergâhından dönülür mü hiç geri Menzilden başka mekân âşığa gurbet demek Cânânın fermanını yüreğinde duyarak Çileyi katık eder hüznünü meşk sayarak Eli kalbin üstüne eyvallahla koyarak Eşiğine yüz sürüp beklemek cennet demek Taşı gevher görürsün can ufkundan bakınca Yüreğin pır pır eder aşk şimşeği çakınca En berrak pınarlara kırk kez girip çıkınca Varılan ulvî makam İlâhî Vahdet demek