Yıldızlar Gecenin Değildir

Ceylanları vurulmuş dağlardan Bir tutam kekik getireceğim size Bir avuç kan. Bir selvi gibi dikilip önünüze Ölümü hatırlatacağım durmadan. Keklik zindanı gözlerinize Mil çekip İçinize bükeceğim bütün yolları. Hangi yola çıkarsanız çıkın Hep kendinize döneceksiniz Siz – Ey bu şehrin karanlık sokaklarında Kaf dağını arayan kervanın Sefil yolcuları- Boşluğa giden hayatların Ayaklarına prangalar vuracağım Ellerine zincir. Dağ yellerini doldurup göğsüme Haykıracağım: – Yıldızlar gecenin değildir. Karanlıktır, köhnedir dünya Bir yolcusunuzdur siz… Bunu size nasıl anlatsam Hani yüzünüz görünmez ya kirli sularda Sırı dökülmüş aynalarda Hani silik Hani paramparça… Boynu bükük çiçekler getireceğim size Koparılmış Dicle’nin, Sakarya’nın kıyısından Yüreğimin tam ortasından Taşıp gelen bir sesle ‘Ağlayın’,diyeceğim Ağlayın Ey analardan şefkat Çöllerden merhamet emmiş çocuklar Ağlayın Ve göz yaşlarınızla sulayın Kuytularda kuruyan çiçekleri. Bir Yunus Sabahı çalacağım Bütün kapıları bir bir Kırmızı bir şal gibi örteceğim şafakları Çıplak omuzlarına Ve sarhoş gecelerine şehrin. Minareleri dayayıp şakağına Uyandıracağım kirli uykulardan: – Çıkın koynundan karanlığın Geceyi bu kadar sevmeyin Yıldızlar gecenin değildir.