Yunus

Ezelden bezm-i uşşâka giren bir pîrdir Yûnus Makâm-ı kuds-i lâhuta eren tek/ bîrdir Yûnus Sarây-ı künfekânın zevkinin tasvîridir Yûnus Rumûz-i lübb-i Kur’ân metninin tefsîridir Yûnus Yitirmiş kendini kendinde bulmuş zât-ı Mevlâ’yı Açılmış gönlü, görmüş cân gözüyle sırr-ı esmâyı Harîm-i li-ma’allaha girip mahv etmiş eşyâyı Kitâb-ı kâinât-ı aşkı bir teşhîrdir Yûnus O insânlık içinde gevher-i yektâ-yı ma’nâdır Hazînedâr-ı eş’âr, hem emîn-i ilm-i a’lâdır O Hak’la söyleyen, Hak söyleyen bir mürg-i gûyâdır Cenâb-ı Kibriyâ’nın mazhar-ı takdîridir Yûnus O Rabbü’l-âlemîni aşk bilip aşk içre cân vermiş Melek insânda görmüş aşkı, insâna nişân vermiş O aşkın neş’esi âlemlere emn ü emân vermiş O aşkı bağlayan insânlığa zencîrdir Yûnus Belâlardan çiçekler toplayıp sadrında bal etmiş Ölüp ölmezden evvel nefsine kanın helâl etmiş, Ne dünyâ ehli olmuş ne zuhûrun zerre mâl etmiş Sevâd-ı mâsivâyı eyleyen tathîrdir Yûnus O doğmuş ağlamış hiç gülmemiş güldürmemiş dünyâ Bütün dünyâdan el çekmiş gözünde kalmamış ukbâ O muhtâç olmamış hiçbir şeye, muhtâç ana eşyâ Bu hikmet-hâne-i tedrîse bir takrîrdir Yûnus Anınla fahr ederse var yeri bu arz u eflâkin Onun Rûhü’l-kuds tesviye etmiş tıynet-i pâkin Onun kadrin bilen, olmaz esîri dâne-i hâkin Kulûb-ı âşıkâna bî-bedel tenvîrdir Yûnus O aşk ile yanan aşkdan doğan bir nûr-ı mutlakdır Sarây-i bezm-i aşkın şem’ine pervâne-i Hak’dır Sözü miftâh-ı gayb, eş’ârı dil zehrine tiryâkdır Ulûm-ı Enbiyâ’nın bâis-i tahrîridir Yûnus Mübârek nutk-i pâki cân verir erbâb-ı idrâke Onun her bir sözü şân u şerefdir kavm-i Etrâke O tohm-i şi‘ri ekmiş bekçi etmiş türbetin hâke Kemâlî her yıkılmış kalbe bir ta’mîrdir Yûnus