Zanneder

Nâr’ı bilmez nûr’u bilmez kendini nurdan zanneder İnsafı yok vicdânı yok kendini vicdan zanneder Kâmil oluben ermemiş gönlüne irfân dolmamış Hikmetten nasip almamış kendini insan zanneder Dervişlik hâlin bilmemiş terbiye edep görmemiş Hakîkate erememiş kendini ihvân zanneder Ledünniyat sorsan bilmez gönlünün pasını silmez Çağırsan Hakk yola gelmez kendini seyrân zanneder Bilemez hâlini nâdan geçmemiş gönlü dünyâdan Bahseder tûr-u sinadan kendini tur’dan zanneder Nefsi ile biliş olmuş gönlüne şeytânlar dolmuş Halleri Allah’a kalmış gönlünü nurhan zanneder Görsen bülbül gibi şakır kıssâyı İsmâil okur Bıçağa boynun sunmadan kendini kurban zanneder Okumadan aşkı kâmus terk etmeden âr’ı nâmus Olmadan âşığa enis kendini şâhân zanneder Yunûsî özelleşmeden Hakk ile güzelleşmeden Nefsiyle vedâlaşmadan kendini hûban zanneder