Sözleri
Bakıp cemâl-i yâre çağırıram dost dost
Dil oldu pâre pâre çağırıram dost dost
Aşkın ile dolmuşam zühdümü yanılmışam
Mest-i müdâm olmuşam çağırıram dost dost
Mescid ü meyhânede hânede vîrânede
Ka’bede pûthânede çağırıram dost dost
Sular gibi çağ u çağ dolaşıram dağ u dağ
Hayrân bana sayr u sağ çağırıram dost dost
Geldim cihâna garîb oldum güle andelîb
Her dem ciğerler delip çağırıram dost dost
Dünyâ gamından geçip yokluğa kanat açıp
Aşk ile dâim uçup çağırıram dost dost
Aradığım candadır canda vü hem tendedir
Bilir iken bendedir çağırıram dost dost
Gâh düşerem mutlaka geh asl u geh mülhaka
Bakıp kamudan Hakk’a çağırıram dost dost
Dolunmaz ol hâl ü had mine’l-ezel tâ ebed
Onulmaz aslâ bu derd çağırıram dost dost
Hep görünen dost yüzü andan ayırmam gözü
Gitmez dilimden sözü çağırıram dost dost
Deryâ olunca nefes pârelenince kafes
Tâ kesilince bu ses çağırıram dost dost
Gökler gibi dönerem gün gibi dolanıram
Devr ile eğlenirem çağırıram dost dost
Ne yerdeyem ne gökde ne mürdeyem ne zinde
Her yerde her zamânda çağırıram dost dost
Geldim o dost ilinden koka koka gülünden
Niyâzî’nin dilinden çağırıram dost dost