Sözleri
Ahvâl‐i serencâmım bu sâ’ate erince
Demem sana icmâlin tâ gâyete erince
Biz beş er idik çıkdık bir demde yola girdik
Kırk yılda Pîr’e erdik bu sohbete erince
Her yanaya çalındık çok adları takındık
Dört tekbîri bir kıldık ta kâmete erince
Çün kâmet alıp durduk dîvânına el bağlı
Vechini ‘ayân gördük bu hayrete erince
Tâ’at bu imiş ancak râhat bu imiş ancak
‘İzzet bu imiş ancak bu hizmete erince
Kesret idi bir oldu sûret idi sır oldu
Zulmet idi nûr oldu bu âyete erince
Çün cân ile bir idik ebdân ile dağıldık
Âhir ki deme erdik bu vahdete erince
Bin dört yüz kanat açdım altı yüz dahi koşdum
Tâ on beşe dek uçdum bu hâlete erince
Dünyâyı n’ider ‘âşık ukbâyı n’ider sâdık
Mısrî ola gör ayık sen vuslata erince