Sözleri
Gel ey sôfî çıkar sofu kıl insâf
Ko sûret düzmeği kıl içini sâf
Riyâ ile bu ömr‐i nâzenîni
Nice bir sarf edip edersin isrâf
Kuru da’vâ mı sandın sen bu ‘ilmi
Bu yola böyle mi gitdiler eşrâf
Dahi kâmilliğin bu mu nişânı
Sana dervîş ola etrâf ü eknâf
Değil vallâhi mürşidlik bu resme
Kemâl ehline yakışmaz bu evsâf
Arıt pâk eyle kalbin eyle hâlis
Beğenmez böyle kalbi anla sarrâf
Hakîkat kârbânına uyagör
Katı rûşen yola gider ol esnâf
Fenâ “Kâf”ından aşır yolları hep
Bekâ “Ankâ”sına olurlar ezyâf
Bu yolu cümleden a’lâ tutarlar
Sarây‐ı vahdete erişen eslâf
Hurûfa bakma andan içeri bak
Nefesdir cân değildir nûn ile kâf
Nefs bahrında lâl olmuş Niyâzi
Sadâ vü harf içinde olan urur lâf