Sözleri
Zâhidâ Hakk’ı ararsan Hakk’a burhândır gönül
Ara bul Hakk’ı gönülde beyt-i Rahmân’dır gönül
Tûr-i cisme çıkmayan mestûr kitâbı bilmedi
Bahr-i mescûr-i muhit deryâ-yı ummândır gönül
Öyle bir deryâ ki deryâlar anın bir katresi
Kâinât bir zerredir hurşîd-i rahşândır gönül
Vüs‘atı arz u semâvâtı geçen cennet nedir
Gönlüne gir kim tecelligâh-ı Subhân’dır gönül
Câmi‘ü’l-esmâ sıfât kendi sıfatının bilmeyen
Ol ne bilsin mecma‘i mahlûka bir kândır gönül
Variyetde âriyet sırrı tahakkuk etmeden
“Kenz-i lâ-yefnâ” bilinmez mahz-ı zindândır gönül
Enfüs ü âfâkda âyâtın görüp Hakk’ı bulan
Bu merâyâda “likâullâh”a hayrândır gönül
Ârif-i kalb olmayan vâkıf değil Mevlâsına
Cennetü’l-me‘vâ içinde anda pinhândır gönül
Unsurî idrâke sığmaz mâcerâ-yı akl-ı kül
Mâverâ-yı aklda dergâh-ı insândır gönül
Gâh olur bir dilberin zencîr-i zülfünde esîr
Gâhi küllî âleme hâkim Süleymân’dır gönül
Terk-i zan kat’-i izâfât etmeden mahv-ı vücûd
Ol ne bilsin mahzen-i esrâr-ı Yezdân’dır gönül
Sıdk u hizmetle “ulü’l-elbâb”a dâhil olmayan
Zâhir olmaz sînesinde lübb-i Kur‘ân’dır gönül
Gâhi mihnet gâhi izzet gah zelîl ü geh alîl
Gâhi cümle âleme eltâf u ihsândır gönül
“Sûre-i Necm”in ne bilsin ehl-i ırz tefsîrini
“Kâbe-kavseyn” remzine tefsîr-i Tıbyân’dır gönül
Her nefeste duymayan “ikra’-kitâbek” sırrını
Bilmez ol ümmü’l-kitâbı kevn-ü Furkân’dır gönül
“Hayy u Kayyûm” sırrını serde emânet bilmeyen
Bilmez ol esrâr-ı Hakk’a bir nigehbândır gönül
Olalı mehcûr gönülden kalalı âmâ garîb
Ey Kemâlî derd ile her bâr nâlândır gönül