Sözleri
Ey bu cümle kâinâtın aslını bir cân eden
Âdemi kudretle ol câna sevip cânân eden
“Alleme’l-esmâ” ile hem tâc‐ı “kerremnâ” ile
‘Arş‐ı a!’lâda melekler cem’ine sultân eden
Vech-i âdemle cihân fânûsunu tenvîr edip
Künh-i zâtına o vechi hüccet u burhân eden
Evvelin Âdem sonun Hâtem kılup bu ‘âlemin
Hâtemi mahmûd-i cennet zübde‐i insân eden
Nokta‐i pergâr‐ı ‘âlem Ahmed’in zâtın kılıp
Sırrını kutb‐ı hakîkat mazhar‐ı Rahmân eden
Enbiyâ vü evliyâ hep mazhar‐ı envâr‐ı Hakk
Mustafâ’da her şu’ûnun cem’ edip bir şân eden
İsmi resmi mahv iken bu ‘âciz ü bî‐çârenin
Nâmını Mısrî verip dillerde âd u sân eden