Sözleri
Senden sana feryâd ediyor kalb-i hazînim
Sen duymaz isen kim duyacak var mı yakînim
Sensin bana benlik veren hem cân u beden sen
Bende ben olan sensin ana kalble emînim
Ey her görünen şeyde gören sen görünen sen
Ben senle yine sendeki evsâf-ı mübînim
Nisbet de izâfet de irâdet de senindir
Esmâ-i şerîfinle celî sırda kemînim
Eşkâl ü suver harf u kelâm savt u tabîat
Hep cümlesi sen, ben ne mekânım ne mekînim
Ey evveli yok âhiri yok bâtın u zâhir
Bî-rûh u beden mü‘tesîm-i habl-i metînim
Mâdem ki bu varlıkda ne var cümlesi sensin
Yok kimsede tâkat diye ne cin ü ne ‘înim
Esmâ vü sıfâtın durur esrâr-ı avâlim
Ben unsura geldimse de ne âb u ne tînim
Ey varlığına varlığı işhâd eden Allah
Sensin bana ben, ben dediğim anda mühînim
Sensin beni ihyâ edip adım diyen insân
Ben benliğe düşdükçe ne ânım ne de înim
Sensin duyuran kullara noksânı Kemâlî
Ben abd-i âbidim ebedî ser-bezeminim