Aşk

Aşk, Kâbe’nin siyah örtüsüne yüz sürenin gözünden dökülen… Aşk, Mecnun Leyla’ya; “sen de kimsin” dediğinde maralların gırtlağına tıkanan… Aşk, hesap gününde anaya yavrusunu unutturan neyse Herkesi ve her şeyi öyle unutturan… Aşk, Yangın yeri. Aşk, Talan. Aşk, Dağları yürüten. Bir gece ayı sol, güneşi sağ eline verseler de; vazgeçilmez olan … Aşk, Damda deve aratan, Balıklara iğnesini getirten Ebu Bekir adında birini yoldaş eden… Aşk, Fatıma’nın paklığı, Zeyneb’in cesareti, Vahşi’nin keşkesi, Aşk, Meryem … Tahta atların üzerinde anakaralar aşıran Kâğıt gemilerle okyanusları bitiren, Oyuncak kılıçlarla haramileri düşüren. Aşk, İkindi Aşk, Şimdi Aşk, Bekleyen Aşk, Hatice … Kimsenin kimseye hayrı olmadığı yerde, yine de ilk akla gelen… Sonsuz karanlıkların ortasında Vurgun yemiş bir çığlıkla çerağlar yakan… Aşk, Koşmak Aşk, Safa ile Merve arasında olmak, Aşk, En çok ağlamayı kendine yakıştırmak… Koşmak, koşmak, koşmak… Aşk, Hacer Bir aba Bir hırka, Bir nefeste 40.000 kez adını söyletebilen Aşk, Mevlana; Bütün evliyaların gizlediği, Bütün abdalların izlediği, Bütün dervişlern içlerinden geldiği gibi Aşk, En çok İsa’ya yakışan, Sabırsa Eyyub’a yazılan. Merhametse son Nebi’ye inen… Denizler tutuşturulduğunda, Dağlar yürütüldüğünde, Yıldızlar semadan bir bir döküldüğünde, Herkesin her şeyi, Her şeyin herkesi unuttuğu o günde; Aşk, Unutmamak … Aşk, Gözükaralık, Aşk, Yalnızlık, Aşk, Öksüz şehirlerin kapısında; Bağdatta,Gazzede,Kandeharda,İstanbulda.. Isırdıkca kanayan dudaklardan dökülen sözlerle; Havanın nasıl,saatin kaç olduğunu sormak Aşk, Hiç kimsenin hiç kimseyi bu kadar sevmemesi… Yağmurun incire,zeytinin bala söylediği; Anla işte; Aşk, Onbir yaşındaki Muhammed’in annesi… ( Sallallahu Aleyhi Vessellem ) Aşk, Eylem… Dünyanın en güzel başkaldırması. En güzeliyle dünyanın, bir hırkadan yazılmış, en şiiri bulup çıkarmak… Aşk, Hiç kimsenin hiç kimseyi bu kadar beklememesi…