Gönül Yıkılması

Evet acılarda geçecek Ve biz toprak damlı evlerin bağrından çıkan çocuklar Ve biz üşüyerek gurbet türküleri ile çıkacağız kurbanlara Yapraklar gibi Evet acılarda geçecek Herşey gibi herşey geçecek Belkilerini ödeyenler eve ekmek götürenler Bir şarkıda doğup bir şarkıda ölenler Birer semender gibi limanlarda dolmuş gemilerde bekleyenler Elimde bir hercai menekşe ile Tünelin ucundan koşarak çıkan çocuk Bize geleceği getirecek ve geçecek Sor şimdi toprak damlarının efsanesi Sor yedi dağın efesi Sor hayın karanlık Sor mayın tarlasında büyüyen gelincik Sor bakalım bu yoksulluk nerede Bu gece kovalaması bu memleket macerası Bu vurgun sonrası işçi sofrası Nereden bu gönül yıkılması… Evet acılarda geçecek Yüreklerinde bir tutam gök bulutu Bir ala şahan bir menemgül tohumu Bir acem oyunu bir kurban bulunan Bir öpülüp bir havaya salınan Güvercin gibi herşey geçecek Evet acılarda geçecek Kin tutmaz öfke büyütmez bir vicdan benimkisi Hafızada onca kalan ve arta kalan yaralarla Ansızın parlayan kurşunlarlada olsa geçecek Gelip geçecek işte Bir şeymiş bir hiçmiş yani Yalanmış suretmiş meğer hakikat neymiş denecek gibi geçecek Çehremizde ayışığı gözümüzde fer Çağrıldımız anda meydana Herşey bitecek ve gelip geçecek Acılarda İlk yağmur damlası ilk cemre İlk dağa bakışımız ilk acımız İlk pusatsız ölüm ilk kan revan gençliğim İlk koparılan gülüm sedef işlemelim Gül benizli yeni doğan Bir Erzurum sabahı bir Maraş narası Bir Kemah diklenmesi bir Bitlis efkarı Ve bir koçyiğidin alnına bulaşan kendi kanı Ve memleketin bütün yıldızları Mintan içinde çırpınan sonra çırpan bir yürek gibi Kapanan bulvarlara meydanlara alanlara Bir gurbet fırtınası Tuz ekmek su… Tuz yaraya Ekmek fukaraya SU yanmışa Türküsü harlı bir gelin salladığı zaman munzur dağını Gördüğü zaman bütün zulmetini kahpe dünyanın Sonra sıkıp yumruğun yumuk gözlerin Alnında dört derin çizgi göğsünde şifalı süt Bir bebe verdiği zaman kehribar toprağına Bir aşk gördüğü zaman gece rüyasında Ve aştığı zaman dört menzili Bir ceylan tadında bir keklik kanadında Perdeler ayan karanlık rüşan Dört hançer bulduğu zaman dört kapısında İstanbul’u Dört kere vurulduğu dört kere vurduğu zaman gelin Sallanan Haliç’in düşen Galata’nın sökülen Pera’nın yerine Dört tepe kurduğu zaman dört gecede Yüzyıl mahallesinde yüzyıl Cennet evlerde cennete gidene dek Kuştepe kuşlara kırk evlerde kırklara varana dek Örselediğimiz zaman şehri… Bir magazin ilavesinde erken basılıp Beyan olduğu zaman alemi ademe Başını öne eğmiş düşünür Tuz kimin ekmek kime su neden Tuz yaraya ekmek fukaraya su yanmışa Evet acılarda geçecek Ve biz toprak damlı evlerin bağrından çıkan çocuklar Ve biz üşüyerek gurbet türküleri ile çıkacağız kurbanlara Yapraklar gibi…