Siyah Gözlerine Beni de Götür

Avareyim, asudeyim, yorgunum Bilmiyorum neden sana vurgunum Daha dokunmadan kurudu irem Çöllere bir türlü yağamıyorum Yeni bir koşunu başlangıcında Biraz deprem sonrası, biraz şehir hülyası, Bir kalp yangınından geriye kalan Siyah gözlerine beni de götür Artık bu yerlere sığamıyorum Pembe uçurtmalar yolladığından beri Sarardı tiryaki menekşeleri Sonbaharın tozlu kafeslerinde Sevgi turnaları yakalıyorum Turnalar gidiyor ben kalıyorum Avareyim, asudeyim, yorgunum Bilmiyorum neden sana vurgunum Erzurum garında banklar üstünde Uyku tutmuyor karanlıkları Yitik düşlerimi kovalıyorum Gölgeler gidiyor ben kalıyorum Binbir türlü kokuyorsa yaylalar Siyah gözlerine beni de götür Baharın koynundan koparıp sana, İpek bir mendile sardığım yüreğimle Şehzade gülleri gönderiyorum Umutla kalıyor ben gidiyorum Bütün yelkenlileri, deniz fenerlerini Kaptanları sorgulayan Yanında geçen küheylanları Korku tufanına yakalandığı Siyah gözlerine beni de götür Güneş ülkesinden gelen yiğitler Benzeri olmayan bir dünya kursun Cellat ayrılığın boynunu vursun Usul usul intizarı çürüten bu hercai diken Bu çılgın arzu, sürüklüyor imkânsız Muştuların eşiğine gönül vadilerini Bir ağaçtan düşen yapraklar gibi Düşüyorum tam yerine Ya topla kırlangıçları, Ya da bu vefasız şarkıyı bitir Özgürlüğe giden tutsaklar gibi Özgürlüğe giden tutsaklar gibi Siyah gözlerine beni de götür Siyah gözlerine beni de götür Beni de götür, beni de götür…