Sözleri
Aşkın beni rüsvây-i cihân eyledi gitdi
Yakdı ciğerim bağrımı kân eyledi gitdi
Efgân ne büyük hâil imiş râh-ı talebde
Hep ehl-i taleb geldi figân eyledi gitdi
Erbâb-ı dili gör ne taleb var ne emel var
Hakk ile gelüp Hakk’ı beyân eyledi gitdi
Cânân yüzünün sırrını fâş itmedi kimse
Erbâb-ı safâ dilde nihân eyledi gitdi
‘İrfânsız eğer şâh-ı cihân olsa da insân
İnsânlığa ‘âlemde ziyân eyledi gitdi
İnsân ikiden hâlî değil işbu cihânda
Yâ cânını ten yâ tenini cân eyledi gitdi
Onlar ki bu ‘âlemde gelip daldı sivâya
Hayvân gibi her işi yamân eyledi gitdi
Esmâda müsemmâyı görüp fakra irenler
Eşyâda nihân sırrı ‘ayân eyledi gitdi
Cânân ile cân birliği buldu rızâda
Rûhunu rızâsıyla revân eyledi gitdi
A’mâ ise de nûr-ı basîretle Kemâlî
Nâmını melâmetde nişân eyledi gitdi