Ahmet Bulut-İkindi Namazı

Yoruldu gün. Bükmeye başladı boynunu Gelincik çiçeği gibi narin, solmaya başladı… Vakit ikindi Notalardan sızan hüzün gibi dokunuyor kalbe an Bitiyor gün İnsanın telaşına inat, sakince çekiliyor sokaklardan Diyor ki, senin de çekilecek kanın Çıkarma hatırından! Senin de solacak yüzün, güneş gibi soğuyacak tenin Ey yolcu! İşin çok, yolun uzun, bitmiyor, yetişmiyor, yetmiyor zaman Ne sanır ki insan? Hiç nefes almadan koşsa biter mi yolu? Hiç batmasa güneş, tükenir mi işi? Hükmeden olsa âleme, doyar mı gözü? Ey yokuş aşağı koşan! Ey gölgesi boyunu aşan Biraz dur! Biraz nefes. Biraz düşün Ne yapıyor, nereye gidiyorsun? Ayak bastığın toprağa bir bak Kimler vardı senden önce? Kim hatırlıyor, kim anıyor? Neredeler? Gidenin dolmadı mı yeri? Bozuldu mu dünyanın düzeni? Ah insan, kendini ağır taş sanan Adım adım arşınlasan, elekten geçirsen dünyayı Alsan elinin değdiği, gözünün kestiği her yeri Katsan geceni güne gününü gecene Ne varsa murad ettiğin serilse önüne… En nihayetinde, ayağının altındaki örtecek seni ! Ezip geçtiğin çimen, üstünde boy verir belki … Ey akıl sahibi! Dalından düşen yaprak değilsin, savrulma Gitmek için gelmiştin. Emanetsin buralarda, unutma! Belini büktüysen, taşıyabileceğin yükü sırtlan. Öyle mülk edin ki, sızsın topraktan, sokulsun yanına … Eyy kul ! Şaşar kulun aklı, dalıp gider, düş görür akşam eder Gün, nimet diye verildi, bilmez de yazık eder. Unutur şükrü, unutur ölümü, unutur günün bölündüğünü. Yaralanır; fıtratla dünya arasında kalan gönlü… Ve bir ses ,şifa gibi Gökten düşen rahmet gibi siler toza toprağa bulanan sineyi “ Allah u ekber, Allah u ekber” ! Gel huzura, gel salaha gel felaha, derman burada… Vel’ asr ! Vaktin sahibi yemin diyor İnsan ziyandadır diyor. Ve sonra müjdeliyor Ancak Salih amel işleyenler müstesna Ey insan! Gece ile gündüz arasında oyalanıp duran Selin ününde saman çöpü gibi kaybolan Gözü açık uyuyan Müjdenin gölgesine koşman içindir üzerine yağdırılan selam Diyor ki, kapılar açık. Gel seni sana bırakmayana. Merhamet ediyor, nefesinin sahibi Davet ediyor, huzuruna bekliyor, seni evet seni muhatap alıyor gel diyor bastığın yerin de, baktığın göğün de sahibi. Gel, Rabb’ini an diyor Terk edeceğin ne varsa, seni terk edecek ne varsa at eşiğinden Melik olan O. O’nun mülkünün üstünde zerresin, istemezse yiyemezsin O daveti duyduysan, ümit kesilmemiş kullardansın Hamd et, bırak kendini o kapıya Var ki o ilahi huzura kalbin kararmasın. Bir mezar taşından ibaret dünyaya bağlanmasın… Ömrün solmadan, son deme göz kırpmadan… Vakit ikindi Asr vakti Vaktin mübarek olsun, ey kulluğunu bilen müjdeye koşan … Vakit ikindi sararmakta gün zaman tüllenir çöker bir hüzün Minarelerden davet gelince huzur bulurum Allah deyince Gözler nemlidir yürek nazenin vakit ikindi vakti secdeyi