Sözleri
Sana ibret gerek ise, gel göresin bu sinleri,
Eğer taş olsan erirsin, bakıp görünce bunları.
Şunlar ki çoktu malları, gör nice oldu halleri,
Sonucu bir gömlek giymiş, onun da yoktur yenleri.
Hani mülke benim diyen, köşkü saray beğenmeyen,
Şimdi bir evde yatarlar, taşlar olmuş üstünleri.
Bunlar eve girmeyeler, züht ve taat kılmayalar,
Bu beyliği bulmayalar, zira geçti devranları.
Hani o şirin sözlüler, hani o güneş yüzlüler?
Şöyle garip olmuş bunlar, hiç belirmez nişanları.
Bunlar bir vakt beyler idi, kapıcılar korlar idi,
Gel şimdi gör bilmeyesin, bey hangidir, ya kulları?
Ne kapı vardır giresi, ne yemek vardır yiyesi,
Ne ışık vardır göresi, dün olmuştur gündüzleri.
Bir gün senin dahi Yunus, benim dediklerin kala,
Seni dahi böyle ede, nitekim etti bunları.