Sözleri
Allah’tan başka güvenilecek başka hiç kimsenin olmadığını anlamak ne de çok pahalıya patlıyor bize. Çoğumuzun kalbindeki son kuruşuna varıncaya kadar, harcayana dek. Demedik mi ara sıra işte bu diye. Güvenilecek bir omuz, bir dost diye. Kaç zamanımızı aldı, zamanı yanında iken unutup ta, zamansız gidenleri anlamaya çalışmak. Bu denli zor muydu, aslında kahrın içindeki lütfu algılamak, her zararı bile kar saymak. Başka kim bu denli öğretebilirdi ki bize, bırakıp giderek asla bizi bırakmayanı. En çok sevdiğini, koruyup, kolladığını söyleyenin bile. Uyuduğunda hiç uyumayanı. Silmediler mi yaptığımız ufacık bir hatadan dolayı hayatlarından. Yüz çevirme diler mi sadece menfaatlerine azıcık dokunduğumuzdan. Bir tek ben varım diyene neden kulaklarımızı kapadık ki. Duyuyorum, okuyorum sanarak. Kaç darbe yemeliyiz, kaç defa yanlış yerlerde aramalıyız, bulmamız gerekeni. Sığındıklarımızın kendine ne faydası var ki, nerdedir bilinmez iyi ki varsın dediklerimiz. Ne çok yıprattı dost bildiklerimiz. Onca aradım da, bulamadım aslında kızmak için kendimden başka. Elimizde kalmadı mı güvendiğimiz, rabbimizden başka ne varsa. Bazen öldüğümü hayal ediyorum. Kabre konulduğumu, beni sevdiğini söyleyenlerin gözyaşları bile hiçbir işime yaramıyor. Ve sonra bırakıp gidiyorlar. Kala kalıyorum, kımıldayamıyorum. “Rabbim affın diyorum” ama bunu bile gerçekten güvendiğimden değil, gafletimden olduğunu anlıyorum. Hangi sevdiğim kadar zaman ayırdım ki. En fazla bugün ve yarın yanımda olacaklar için sonsuzluğumu mahvettiğimi anlamak bile istemiyorum. Bu nasıl bir düşüncedir ki, kendi kuyumu sevdiklerini zannettiklerime kazdırıyorum. Allahım ben ne yapıyorum. Kaderimi saklı tutuşunla benim için bir lütufken, kesin olarak bildiğim hangi yarınım için çabalıyorum. Kendime hayrım yokken, başkasından ne bekliyorum. Duyacağım bir çift tatlı söz mü, geliş gayem ve gidişimdeki sonuç. Kendimi kandırmaktan bile acizim. İnsanın kaçışı bile kaderineymiş. Kendimden başka davacı olacak kimseyi bulamıyorum. Çünkü bana hata yapanlara aslında ben izin veriyorum. Senin verdiğin zamanı kimlere harcıyorum…