Sözleri
Ben dost hevâsına düşdüm özge hevâ neme gerek
Başımda dost sevdâsı var gayrı sevdâ neme gerek
Ey zâhid-i dünyâ-perest var zühdünü ‘arz eyleme
Ben ‘âşık-ı şûrîdeyem zerk u riyâ neme gerek
Ben dost yolunda nakdimi oynayuban ütdürmüşem
Çün gitdi küllî varlığım havf u recâ neme gerek
Ben lâubâli giderim iki cihânı n’iderim
Meylim yok sekiz uçmağa pes mâsivâ neme gerek
Ben mest-i ezel gelmişem ben tâ ebed mest giderem
Hiç ayılmaz esrikliğim zühd ü takvâ neme gerek
Ben dost ile peymânımı Elest’den ön berkitmişem
Ben dostu ‘ayân görmüşem hayâl rüyâ neme gerek
Ben uykumu fikr etmezem düş görüp ta‘bîr etmezem
Ben gelmezem ben gitmezem fenâ bekâ neme gerek
Gerçi sûretde insânam ben sultân-ı ins ü cânam
Ben fâriğ-i dü cihânam işbu gavgâ neme gerek
Ben Eşrefoğlu Rûmî’yem hem bâkîyem hem kadîmem
Ben ol mürğ-ı lâhûtiyem arz u semâ neme gerek