Sözleri
İki kaşın arasında çekti hatt-ı istivâ
Âdeme esmâyı ta’lim etti ol hatdan Hudâ
Zatı ilme Mustafa esmâya âdemdir emin
İkisinden zâhir olmuştur ulûm-u enbiya
Zat u esmâ vü sıfat ef’âl-u âsâr cümleten
Her zamanda bir velinin vechine bunlar ziya
Secde eyle Âdem’e tâ kim Hakka kul olasın
Eden âdemden ibâ, hak’dan dahi oldu cüda
Surete gördüler Allah diyeni olmuş fakir
Sandılar Allah fakirdir kendilerdir ağniya
Kenzi lâ yefna’yı bilmez, kandedir illâ fakir
Bahr-i bî-payanı bulmaz etmeyen terki siva
Ravza-i hadra’yı bilmez, Hızr’a yoldaş olmayan
Ab-ı hayvânı bu zulmü görmeyenler sandı mâ
Bilki seddeyn iki kaş İskender ortasındadır
Cem’ü cem’ül cem ile feth oldu ebvab-ı Hüda
Kande bulur Hakk’ı inkâr eyleyen bu Mısrı’yi
Zahir olmuşken yüzünde nûr-i zât-ı kibriya